در باب يادداشتنويسی
در دنيای شلوغ و پرهياهوی کنونی، جز با دستهبندی کارها و تعيين اولويت برای آنها نمیتوان به هدف مطلوب دست يافت. نخستين و سادهترين ابزار برای اين کار، قلم و کاغذ است و ذهنی آماده برای نوشتن و ثبت ايدهها و آرمانها و کارهايی که برای رسيدن به آنها بايد انجام داد.
نوشتن، اولين گام برای پيمودن مسيری است که شما را به اهدافتان نزديک میکند؛ گامی که با لذت شروع میشود، با آموزش استحکام میيابد و با ممارست و تمرين شتاب میگيرد.
کلمات، آنگاه که بر صفحۀ کاغذ مینشينند، ذهن نويسنده را نيز درگير خود میکنند و با معجزهای که درون آنها نهفته است، تمام وجود او را تحت تأثير قرار میدهند.
گفتهاند که آدمی از مسير «تخيّل» زودتر از مسير «دانش» به موفقيت دست میيابد، اگر:
تخيلات ذهنی خود را يادداشت کند
بر تخيلات خود تمرکز داشته باشد
شهامت رويارويی با موانع را در خود بپروراند
با انعطافپذيری، بر دشواریهای پيش روی خود چيره شود
و هر پديده را به عنوان انگيزهای برای پيشرفت خود ببيند.
يک صنعتگر، يک متفکر، يک مهندس ساختمان و هر فردی که ايدهای را در سر خود داشته باشد، جز با رؤياپردازی و پروردن طرح خود در ذهن و آوردن آن بر روی کاغذ و ترسيم نقشهای که اجرای آن را عملی کند، به هدف خويش دست نخواهد يافت.
نوشتن، اما يک مهارت است که برای آموختن آن بايد از استادان اين رشته بهره گرفت و شيوههای آزمودۀ آنان را به کار بست.
منظور از نوشتن در اينجا، نه نويسندگی به معنای کتابنگاری و مقالهنويسی، بلکه يادداشت کردن نکتهها، کارها، سرفصلها، برنامهها و دستهبندی و تعيين اولويت برای آنها در دورههای زمانی روزانه و هفتگی و ماهانه و سالانه است.
يادداشتبرداری،
* اگر برای شرکت در جلسۀ کاری يا ارائۀ سخنرانی يا حضور در يک گفتوگو باشد، بدين منظور صورت میگيرد:
_ به خاطر سپردن مهمترين نکتهها و جلوگيری از گريختن آنها از ذهن
_ دستهبندی و چينش درست و گويای مطالب
_ اولويتبخشی به ايدهها و نکتهها
_ مديريت زمان
* اگر در حين برگزاری جلسه، يا مطالعۀ يک کتاب و مقاله، يا ديدن يک فيلم، يا شنيدن يک سخنرانی باشد، بدين منظور است:
_ ثبت نکتههای تازه
_ خلاصهنويسی
_ نوشتن پرسشها و نکتههای انتقادی
* اگر در حين يک مذاکره باشد، با اين هدف است:
_ تعيين مسير سخن
_ اولويتبخشی به نکتهها
_ کمک به برقراری ارتباط
_ تمرکزدهی به ايدهها
_ ثبت پرسشها و نکتههای انتقادی
_ رسيدن به نقطههای مشترک
* اگر برای پيشبرد يک برنامه و تحقق بخشيدن به يک ايده باشد، با اين هدف است:
_ مستندسازی ايدهها
_ پرهيز از سردرگمی
_ مرور پيوستۀ اهداف برای يافتن راهکارهای سازنده
_ برقراری ارتباط
_ کنترل و مديريت زمان
* اگر برای برنامهريزی روزانۀ خود باشد، اين فوايد را دارد:
_ افزايش تمرکز بر يک امر، که قدرت پردازش ذهن انسان را افزايش میدهد
_ نظم بخشيدن به افکار و ايدهها و آمادهباش تمام نيروها
_ کمک به پاکسازی ذهن و آرام کردن آن در دنيای شلوغ و پرهيز از نگرانیهای تأخير و کوتاهی
_ شفاف کردن اولويتها و تکرار پيوستۀ آن برای رسيدن سريعتر به هدف
_ در اختيار گرفتن کنترل زمان به عنوان ارزشمندترين دارايی انسان
_ ايجاد انگيزه در فرد با يادآوری مکرر آرمانها و اهداف
_ کنترل احساسات و هيجانها
_ ثبت احساسات و اتفاقات انرژیبخش يا بازدارنده
_ ثبت شنيدهها و ديدههای الهامبخش و انگيزهآفرين
به ياد داشته باشيم که در کنار همۀ اينها، توجه به داشتهها، و شکرگزاری و قدردانی در برابر نعمتهای بیپايان، نقش شايانی در سلامت روان آدمی دارد، به گونهای که بسياری از کارشناسان بر اين باورند که بايد اين امر را در سرلوحۀ يادداشتهای روزانه قرار داد.
مکتوب کردن ايدههای آنی و ثبت جرقههای فکری به انسان کمک میکند که در آينده، وقتی به يادداشتهای خود مراجعه میکند، آنها را همانند چوب جادويی میبيند که با به دست گرفتن آن میتواند سياهچالههای ذهن خود را بکاود و از دل آنها ايدههايی را که روزگاری همچون آذرخشی رخ نموده و ناپديد شدهاند، بيرون بياورد.
جادوی يادداشتنويسی را دستکم نگيريد و يقين داشته باشيد که هيچ چيزی حتی ابزارهای پيشرفتۀ امروزی، با آن برابری نخواهد کرد و جای به دست گرفتن قلم و نوشتن بر روی کاغذ را نخواهد گرفت و لذت دلچسبی که در آن است، با هيچ موبايل و رايانه و ابزار ديگری به دست نخواهد آمد.